Συνέντευξη: Ο Μιχάλης Τσαντίλας είναι Straight On Music

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Τραγουδοποιός, μουσικοκριτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός. Ο λόγος για τον πολυπράγμονα Μιχάλη Τσαντίλα που φροντίζει να εκφράζεται και να τοποθετείται με άξονα την μουσική. Τρία χρόνια μετά το ντεμπούτο του στη δισκογραφία, τη ‘Σκιά Στο Μυαλό’, επιστρέφει με ένα αγγλόφωνο άλμπουμ σε ροκ και ηλεκτρονικές διαδρομές. Το ‘What You See Is Just A Lie’ είναι ένας ξεχωριστός δίσκος που με όχημα τα τραγούδια του, ταξιδεύει τον ακροατή (διαβάστε περισσότερα εδώ). Σήμερα, ο Μιχάλης Τσαντίλας μιλάει αποκλειστικά στο StraightOnMusic.

-Τι είναι για σένα η μουσική;

Είναι ένας τρόπος για να επικοινωνώ πράγματα τα οποία δε θα μπορούσα να τα μεταδώσω αλλιώς. Μια συνθήκη στην οποία σκηνοθετώ αυτό που θέλω να πω, τόσο όντας ο εαυτός μου όσο και κάποιος έξω από εμένα, ένας έξωθεν παρατηρητής.

-Τι σε κινητοποίησε να ασχοληθείς με τη μουσική;

Η επιρροή από το οικογενειακό μου περιβάλλον. Να φανταστείς ότι η μητέρα μου με έγραψε στο ωδείο χωρίς να μου το πει και εγώ πήγα με τα χίλια ζόρια… Ο πρώτος χρόνος ήταν δύσκολος, ήμουν ο χειρότερος μαθητής στην τάξη. Στη συνέχεια, όμως, το αγάπησα και θυμάμαι πως έπαιζα κομμάτια στο πιάνο με μεγάλη συγκίνηση. Κάποια στιγμή σταμάτησα να ασχολούμαι και μετά από χρόνια άρχισα να παίζω κιθάρα.

-Ποια ήταν τα μουσικά σου ακούσματα;

Οι μεγάλοι Έλληνες συνθέτες και οι μεγάλοι κλασσικοί. Από ξένη μουσική έχω ακούσει πολύ Radiohead, Blur και Oasis. Από τη σημερινή ελληνική σκηνή εκτιμώ πολύ τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και τον Φοίβο Δεληβοριά.

-Ποιος δίσκος σε άγγιξε αμέσως όταν τον άκουσες για πρώτη φορά;

Τα ‘Τραπεζάκια Έξω’ του Διονύση Σαββόπουλου και το ‘Jesus Christ Superstar’ του Andrew Lloyd Webber.

-Το ντεμπούτο σου στη δισκογραφία έγινε με τον δίσκο ‘Σκιά Στο Μυαλό’. Τι θυμάσαι από εκείνη τη δουλειά;

Η ‘Σκιά Στο Μυαλό’ κυκλοφόρησε το 2012 από τον Μετρονόμο. Ήταν σε δική μου μουσική και σε δικούς μου στίχους. Σημαντική στιγμή του δίσκου θεωρώ πως είναι η μελοποίηση ενός ποιήματος του Νίκου Καββαδία. Στο δίσκο έπαιξε σημαντικό ρόλο ενορχηστρωτικά ο Κώστας Παρίσης, ο οποίος τότε ήταν στα Υπόγεια Ρεύματα. Πρόκειται για ένα δίσκο επαγγελματικό ο οποίος υπηρέτησε τη νεανική μου αντίληψη για τη μουσική. Αν και όταν φτιάχτηκε ο δίσκος, αυτή η εικόνα που είχα για τη μουσική, είχε ξεπεραστεί. Τα τραγούδια του δίσκου τα έγραψα όταν ήμουν γύρω στα 25 και εκδόθηκαν όταν ήμουν 35 χρονών. Τον βλέπω σαν ένα πορτρέτο του νεανικού μου εαυτού.

-Πώς προέκυψε η μελοποίηση του ποιήματος του Καββαδία;

Κρύβεται μια ωραία ιστορία πίσω από αυτήν τη μελοποίηση. Στα φοιτητικά μου χρόνια υπήρχε ένα κορίτσι με το οποίο ήμουν ερωτευμένος. Το κορίτσι αυτό λάτρευε και λατρεύει τον Νίκο Καββαδία. Είχε ένα βιβλίο του Καββαδία και μέσα βρίσκονταν κάποια ποιήματά του τα οποία ήταν εκτός των τριών γνωστών συλλογών του και τα οποία είχε εκδόσει με το ψευδώνυμο Πέτρος Βαλχάλας. Μου έδειξε το συγκεκριμένο ποίημα, του οποίου ο τίτλος ήταν ‘Ήθελα’, και με το που το διάβασα σοκαρίστηκα και ταυτίστηκα αμέσως. Εκείνη τη στιγμή είπα μέσα μου ότι θέλω να το μελοποιήσω… Ήθελα να κάνω και εντύπωση στο κορίτσι. Τελικά, το ποίημα έγινε τραγούδι και το κορίτσι το παντρεύτηκα. Τέλος καλό και όλα καλά.

-Ο δεύτερος δίσκος σου κυκλοφόρησε φέτος και φέρει τον τίτλο ‘What You See Is Just A Lie’. Τι διαφορετικό υπάρχει αυτήν τη φορά;

Ο καινούριος δίσκος έχει και αυτός τραγούδια από τη νεανική μου ηλικία. Κάποια είναι πολύ παλιότερα από το πιο καινούριο του πρώτου δίσκου. Αυτήν τη φορά θέλησα  ο δίσκος να αντικατοπτρίζει τη σημερινή μου αντίληψη στη μουσική και γι’ αυτόν το λόγο έχει αρκετά ηλεκτρονικά στοιχεία. Συνεργάστηκα με τον φίλο μου, Χρήστο Χριστοδούλου, και βγήκε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

-Το άλμπουμ σου είναι εξ’ολοκλήρου αγγλόφωνο. Εκφράζεσαι καλύτερα σε αυτή τη γλώσσα;

Αυτό συμβαίνει αυτόματα. Έχω ακούσει αρκετή ξένη μουσική και έχω επηρεαστεί. Οπότε, αναμενόμενα νιώθω οικεία και εκφράζομαι στα αγγλικά.

-Ποιο είναι το πιο αντιπροσωπευτικό σου τραγούδι από το δίσκο;

Αναμφισβήτητα το ‘Darkness Coming’. Έχει έναν ιδαίτερο, μεταφυσικό προβληματισμό.

-Τι είναι η έμπνευση;

Μια μικρή σπίθα που μπορεί να στη δημιουργήσει κάτι πολύ απλό ή κάτι πολύ μεγαλειώδες. Για να ολοκληρωθεί, όμως, χρειάζεται μεγάλη εσωτερική διεργασία.

-Αν δεν ασχολιόσουν με τη μουσική, ποια άλλη μορφή τέχνης θα σε γοήτευε;

Με γοητεύει η σκηνοθεσία και η συγγραφή. Έχουν κάτι μυστήριο ως ιδιότητες.

-Εκτός από μουσικός και τραγουδοποιός, είσαι ραδιοφωνικός παραγωγός και μουσικοκριτικός. Τι έχεις αποκομμίσει από αυτές τις ιδιότητες;

Και το ραδιόφωνο αλλά και η κριτική, έχουν ως στόχο την επικοινωνία… Το ίδιο πράγμα με τη δημιουργία δηλαδή. Δεν τα ξεχωρίζω. Είναι και αυτά μια έκφραση δημιουργίας.

Δημιουργεί δυσκολίες στην κριτική δίσκων η εμπλοκή σου στο χώρο της μουσικής όντας και ο ίδιος δημιουργός;

Δημιουργεί ηθικές δυσκολίες μέσα μου. Έχω ουσιαστικά να κρίνω ανθρώπους με τους οποίους είμαι κοντά λόγω της ιδιότητας του δημιουργού. Προσπαθώ να αποφύγω τη κριτική σε καλλιτέχνες που είμαι συγγενικά κοντά. Όταν έχω να κάνω κριτική σε κάποιο δίσκο, φροντίζω πάντα να είμαι όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικός.

-Τι σε ενοχλεί στην ελληνική κοινωνία;

Η ελληνική κοινωνία έχει τεράστια προβλήματα και δεν μπορώ να τη φανταστώ χωρίς αυτά τα προβλήματα. Είναι συστατικά της στοιχεία πια… Υπάρχουν θέματα που πρέπει να λυθούν για να βγούμε από το τούνελ που έχουμε πέσει μέσα. Το χειρότερο είναι η έλλεψη αυτογνωσίας.

-Τι εύχεσαι για το μέλλον;

Εύχομαι να είμαι καλά και να φτιάχνω ολοένα και πιο καλά τραγούδια.

-Μιχάλη σε ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας.

Και εγώ σε ευχαριστώ Χρήστο. Να είσαι καλά.

Λάτρης της τέχνης, της ζωής, του γέλιου και της ομαδικής ψυχοθεραπείας. Με καλό καφέ φυσικά κάτω από την Ακρόπολη... Για μένα η μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στη σκέψη.