Δέκα μέταλ έπη μεγαλύτερα των δέκα λεπτών

Καιρό είχαμε σαν site να πιάσουμε ένα αμιγώς μεταλλικό αφιέρωμα και ήρθε ο καιρός να το ξανακάνουμε. Σήμερα θα δούμε παρέα δέκα πολύ δυνατά κομμάτια, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τους τη μεγάλη διάρκεια. Τώρα βέβαια αγαπημένοι φίλοι μεταλάδες, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, όπως καταλαβαίνει κανείς, σε μια τόσο μικρή λίστα δεν γίνεται να χωρέσουν ούτε όλα τα αγαπημένα σας κομμάτια και φυσικά ούτε όλα τα είδη της μέταλ.

Επιπλέον, δείτε τη λίστα σαν κάποιες προσωπικές επιλογές και σίγουρα όχι σαν κατάταξη, καθώς ναι, σε ένα τέτοιο άρθρο, θα μπορούσαν να χωρέσουν σχεδόν τα πάντα (ίσως ένα μικρό hint για part two) .

Ας ξεκινήσουμε:

10. Avantasia – The Scarecrow

Μερικά πραγματάκια για τους Avantasia τα έχουμε ήδη πει, αλλά από αυτή τη λίστα δεν θα μπορούσε να λείπει μια από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας τους. Το ‘Scarecrow’ από τον ομότιτλο δίσκο, είναι ένας διάλογος ανάμεσα στον πρωταγωνιστή Tobias Sammet και το διάβολο -που ενσαρκώνεται από τον Jorn Lande– ενώ την τριάδα των φωνητικών συμπληρώνει ο Michael Kiske.

Με διάρκεια 11 λεπτών και 12 δευτερολέπτων, μοιάζει -και είναι- μεγάλο σε διάρκεια, δεν θα καταλάβετε όμως πόσο γρήγορα πέρασαν από την ώρα που πατήσατε το play:

9. Nightwish – The Poet And The Pendulum

Η δημοφιλέστερη μπάντα της Φινλανδίας, έχει αρκετά μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια, στη μακροσκελή πλέον δισκογραφία της. Κανένα όμως δεν είναι τόσο όσο το ‘The Poet And The Pendulum’. Το σχεδόν δεκατετράλεπτο έπος των Nightwish είναι το πρώτο κομμάτι του δίσκου ‘Dark Passion Play’, του πρώτου στη μετά Tarja εποχή, δείχνοντας το δρόμο, για το διαφορετικό μονοπάτι που το συγκρότημα ακολουθεί μουσικά από τότε.

Λίγα τραγούδια μπορούν να συνδυάσουν τόσο έντονα τη μουσική ιδιοφυΐα του συνθέτη τους, με μια τόσο άρτια εκτέλεση από τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος. Το συγκεκριμένο κομμάτι, ήταν η καλύτερη απάντηση σε όσους πίστευαν πως οι Nightwish δεν έπρεπε να προβούν τότε στην αλλαγή της τραγουδίστριάς τους!

8. Kamelot – Elizabeth I-II-III

Το φινάλε του δίσκου ‘Karma’ από κάποιους θεωρείται ένα τραγούδι και από άλλους τρία, καθώς στο άλμπουμ χωρίζεται σε τρία διαφορετικά tracks, που περιγράφουν όμως την ίδια ιστορία και μουσικά εκεί που τελειώνει το ένα, αρχίζει το άλλο χωρίς διάλειμμα. Θέλοντας και μη, ξεχωρίζει αμέσως από τη συγκλονιστική ερμηνεία του Roy Khan που από πολλούς θαυμαστές, χαρακτηρίζεται ως αξεπέραστη.

Από κοντά βέβαια ακολουθούν και οι ποιητικοί στίχοι, που περιγράφουν τη μάχη μιας γυναίκας με τους εσωτερικούς τις δαίμονες και τις ανασφάλειές της καθώς μεγαλώνει…

7. Stratovarius – Destiny

Εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν στην επιλογή, διότι οι Stratovarius φημίζονται για τα μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια τους, με αρκετά από αυτά να ξεπερνούν τα 10 λεπτά και το μεγαλύτερο να ξεπερνά τα 18. Γιατί λοιπόν το ‘Destiny’; Είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια της δισκογραφίας τους, αφιερωμένο σε μια από τις πιο αγαπημένες φιλοσοφικές έννοιες της μπάντας, αυτή του πεπρωμένου, ενώ παράλληλα συνοψίζει πολλά από τα στοιχεία που την ανέβασαν στην κορυφή όλα αυτά τα χρόνια.

Απολαύστε το…

6. Metallica – Mercyful Fate 

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι Metallica από μια τέτοια λίστα, ακόμα και αν μιλάμε για μια διασκευή κομματιού. Οι Αμερικανοί λοιπόν, στο ‘Garage Inc.’, ένα δίσκο που αποτελείται εξ ολοκλήρου από covers, συμπεριέλαβαν και αυτό το 11λεπτο αριστούργημα, που μπορεί να ανήκει αρχικά στον King Diamond και τους Mercyful Fate, ωστόσο οι Metallica έχουν βάλει τόσο έντονα τη σφραγίδα τους σε αυτό, που μοιάζει να το έχουν γράψει οι ίδιοι.

5. Dream Theater – Home

Τα ίδια διλήμματα και τρι-λήμματα με τους Stratovarius εμφανίστηκαν κι εδώ, γιατί ποιος μπορεί με ευκολία να ξεχωρίσει ένα μόνο κομμάτι διάρκειας άνω των δέκα λεπτών από την τεράστια δισκογραφία των Dream Theater; Οπότε κάποιος εύκολα μπορεί να αναρωτηθεί, γιατί το ‘Home’; Είναι ένα αρκετά εύκολο στο άκουσμα τραγούδι, όχι τόσο όμως ώστε η λέξη να αποκτήσει αρνητική χροιά.

Είναι από τα πρώτα που έρχονται στο μυαλό ενός λάτρη της μπάντας, ταυτόχρονα όμως είναι και μια καλή επιλογή, για κάποιον που δεν έχει ξανακούσει το συγκρότημα:

4. Symphony X – The Odyssey

Ένα από τα επικότερα κομμάτια όλων των εποχών, διάρκειας 24 λεπτών παρακαλώ, βασισμένο στο μεγαλύτερο πιθανότατα έπος της ιστορίας, την Οδύσσεια του Ομήρου. Οι Symphony X εδώ εμπνέονται από την αρχαία ελληνική μυθολογία και μας χαρίζουν ένα σύγχρονο αριστούργημα, που περισσότερο θυμίζει σύνθεση κλασικής μουσικής παιγμένη με μοντέρνα όργανα, παρά μέταλ κομμάτι.

Εδώ είναι το σημείο όπου τα λόγια περιττεύουν και η μουσική μιλά από μόνη της:

3. Green Carnation – Light Of Day, Day Of Darkness

Η έμπνευση δεν έχει χρονικό όριο… Αυτό πρέπει να σκέφτηκαν οι Νορβηγοί Green Carnation όταν συνέθεσαν το συγκεκριμένο κομμάτι, διάρκειας παρακαλώ 60 λεπτών. Το ‘Light Of Day, Day Of Darkness’ που είναι στην ουσία ένας ολόκληρος δίσκος αποτελούμενος από ένα τραγούδι, χαρακτηρίζεται ως μια κατηγορία από μόνο του.

Εμπνευσμένο από το θάνατο της κόρης του ηγέτη της μπάντας, Tchort, αλλά ταυτόχρονα και από τη γέννηση του γιου του, αναπτύσσει αναλυτικά μέσα στη μία ώρα που διαρκεί, έννοιες που αφορούν τη ζωή και το θάνατο, σε ένα τρομερό μουσικό ταξίδι. Φροντίστε πριν πατήσετε το play, να έχετε αρκετό ελεύθερο χρόνο μπροστά σας.

2. Tool – Parabola

Αφήνοντας στην άκρη τις ερωτήσεις σχετικά με το αν παίζουν μέταλ μουσική οι Tool, για άλλη μια φορά ήταν δύσκολη η επιλογή ενός μόνο κομματιού για να εκπροσωπήσει το συγκεκριμένο συγκρότημα στη σημερινή λίστα. Επειδή όμως τα παλικάρια από το Los ANgeles δεν θα μπορούσαν να λείπουν από εδώ, καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε μερικές από τις καλύτερες στιγμές τους στο ‘Parabola’ ή, αν προτιμάτε, σηκωθείτε και χτυπηθείτε!

1. Iron Maiden – Empire Of The Clouds

Γνωρίζουμε τι σκέφτεστε: “Θα μπορούσε να εκπροσωπήσει και το ‘Rime Of The Ancient Mariner’ τους Iron Maiden στη λίστα…” Όμως είναι δυνατόν, όταν ένα συγκρότημα του μεγέθους των Βρετανών συνθέτουν ένα κομμάτι όπως το ‘Empire Of The Clouds’ μετά από 40 χρόνια καριέρας, να λείψει από το σημερινό αφιέρωμα; Ρητορικό το ερώτημα, καθώς ο Steve Harris και η παρέα του αρνούνται να βγουν στη σύνταξη, αλλά όσο μας δίνουν τέτοια αριστουργήματα, είναι κάτι που ευχόμαστε να μη συμβεί ποτέ.