…And the Circus Leaves Town: Ο τελευταίος δίσκος των Kyuss και η πορεία τους μέχρι τη διάλυση

Το ‘…And the Circus Leaves Town’ κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου του 1995 κι αποτελεί το τέταρτο κατά σειρά album των Kyuss. Όλα ξεκίνησαν στο Palm Desert της California και συγκεκριμένα στην έρημο La Quinta, όταν ένας τύπος με το όνομα Brant Bjork δημιούργησε τους Υawning Man, οι οποίοι κυκλοφόρησαν μόνο 2 demos αλλά στην ουσία ήταν η αρχή του κακού. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, τρεις φίλοι βρέθηκαν με σκοπό να αρχίσουν κάτι νέο. Οι John Garcia, Josh Homme και Brant Bjork αποφάσισαν να σχηματίσουν τους Katzenjammer στους οποίους προστέθηκε κι ο μπασίστας Chris Cockrell.

Το 1989 μετονομάστηκαν σε Sons of Kyuss με την προσθήκη του Nick Oliveri στο μπάσο, ο οποίος αντικατέστησε τον Cockrell. Για να ξεφύγουν από την καθημερινότητά τους ξεκίνησαν να παίζουν μουσική, δημιουργώντας έναν πρωτότυπο desert rock ήχο που συνδύαζε την doom metal και τον σκοτεινό ήχο των Sabbath με τα blues και την punk με την ψυχεδελική rock του ’60. Oι Υawning Man επηρέασαν όσο καμία άλλη μπάντα όχι μόνο την πορεία των Κyuss αλλά και τον καθένα ξεχωριστά. Το 2002 ο Βrant Bjork δήλωσε τα εξής για τους Yawning Man και τα φημισμένα generator parties στην έρημο:

Ήταν η πιο “άρρωστη” μπάντα της ερήμου όλων των εποχών. Ήταν ό,τι έπρεπε για την έρημο, όλοι θέλανε να παρευρεθούν στα parties που διοργανώναμε. Μαζευόμασταν εκεί πίνοντας μπύρες και κάνοντας μπάρμπεκιου. Μερικές φορές θα ήταν μια σκηνή; Μερικές φορές θα ήταν πιο οικεία.

Ήταν πολύ χαλαρό το κλίμα μεταξύ μας και όλοι ήθελαν, τη στιγμή που παίζανε οι Yawning Man, απλά να παρευρίσκονται εκεί. Σου προκαλούσαν ένα αίσθημα οικειότητας. Δεν ήταν μαχητικοί όπως οι Black Flag. Ήταν συνήθως υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, πολύ “stoney”, ήταν σχεδόν μυστικιστικοί. Ο καθένας ήθελε απλά να τζαμάρει για ώρες. Είναι η μεγαλύτερη μπάντα που έχω γνωρίσει ποτέ.


Το πειραματικό, άγριο αλλά κάπως άχρωμο ‘Wretch’ ήταν το άλμπουμ ντεμπούτο τους και κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1991 από την Dali Records. Oι μέχρι τότε Sons of Kyuss μίκρυναν το όνομά τους σε Kyuss, λίγο πριν την επίσημη κυκλοφορία του άλμπουμ, τo οποίο όνομα παρεπιπτόντως πήραν από το 90’s επιτραπέζιο παιχνίδι ρόλων, D&D (Dungeons & Dragons). Ο ήχος τους εξελίχθηκε στον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο Blues for the Red Sun’  του ’92 και στο ανεπανάληπτο ‘Welcome To Sky Valley’ του ’94 σε παραγωγή του Chris Goss.

Mε τη συμμετοχή του Scott Reeder στο μπάσο, ο συγκεκριμένος δίσκος θεωρείται ένας από τους επιδραστικότερους του doom και stoner metal. Έμελλε να είναι κι η τελευταία συνεργασία του Βjork με τους Κyuss μέχρι το 2010 βέβαια που επανενώθηκαν -σχεδόν-. Tο άλμπουμ δεν κατάφερε να μπει στα charts του Billboard, παρόλα αυτά  κέρδισε πολλούς οπαδούς και αποτελεί μέχρι σήμερα τη σημαντικότερη δισκογραφική δουλειά τoυς.

To ‘…And the Circus Leaves Town’ κυκλοφόρησε από την Elektra Records και φέρει την υπογραφή όλων των μελών της μπάντας, και του Homme εννοείται, αλλά κυρίως του Garcia, ο οποίος στους προηγούμενους δίσκους δε συμμετείχε τόσο ενεργά στο γράψιμο των κομματιών. Σε μια συνέντευξή του πριν από κάποια χρόνια απάντησε σχετικά μ’ αυτό:

Δεν ήμουν απ’ αυτούς που ήθελα να γίνει το “δικό μου”. Όταν κάτι ήταν καλό για τη μπάντα το δεχόμουν, όμως από την άλλη όταν ο Josh ή κάποιος άλλος μου έφερνε ένα νέο κομμάτι, έπρεπε να το αφουγκραστώ, να το κάνω δικό μου για να το ερμηνεύσω.

Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτυπώνει τις διαφορετικές μουσικές απόψεις των τεσσάρων μελών της μπάντας. Αρχικά οι Κyuss ξεκίνησαν ως stoner rock οι ίδιοι όμως ποτέ δεν αυτοπροσδιορίστηκαν ως τέτοιοι, μάλιστα ο πρώην drummer και ιδρυτής του συγκροτήματος, Brant Bjork, στην ερώτηση που του τέθηκε σχετικά με την ταμπέλα “stoner”, απάντησε ως εξής:

Ειλικρινά δε μ’ ενδιαφέρει πώς το λένε. Είμαι στη φάση εδώ και πολλά χρόνια κι έχω καταλάβει πως οι δημοσιογράφοι απλώς θέλουν να του δώσουν ένα όνομα. Δε θα το πούνε rock ‘n’ roll, γιατί έτσι το έλεγαν στη δεκαετία του ’50. Δε θα το πούνε heavy metal, γιατί έτσι το έλεγαν τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Αν σήμερα λέγεται stoner rock, από εμένα είναι ok. Όλα rock ‘n’ roll είναι, και όλοι καπνίζουμε χόρτο, οπότε ούτως ή άλλως βγάζει νόημα.


To άλμπουμ ηχογραφήθηκε με τον Alfredo Hernández να αντικαθιστά τον Brant Bjork στα τύμπανα με παραγωγό τον Chris Goss και μέλη των Kyuss. Όλα τα tracks του δίσκου είναι διάρκειας 2 με 5 λεπτών περίπου, εκτός από το τελευταίο κομμάτι με τίτλο Spaceship Landing’Ξεκινάει με το δυναμικό ‘Hurricane’, σε στίχους και μουσική του John Garcia και Josh Homme.

Αργότερα ο Garcia δήλωσε για το κομμάτι και τον Homme:

O Josh ούτως ή άλλως δεν ήταν ποτέ ένθερμος οπαδός του solo κι αυτός ήταν ο λόγος που οι Kyuss δεν είχαν ποτέ αρκετά solo κιθάρας στα κομμάτια τους.

Μετά το ‘Ηurricane’, ακολουθεί ένας πραγματικός τυφώνας διάρκειας 3,5 λεπτών περίπου, σε στίχους και μουσική των Garcia και Scott Reeder. Μέχρι τότε οι Kyuss φημίζονταν ως μία stoner μπάντα. Με το ‘Οne Inch Man’ ο Garcia επιβεβαίωσε αυτή τη φήμη εξηγώντας σε μια συνέντευξή του πώς γράψανε το τραγούδι.

Αυτό το είδος είναι κάτι ξεχωριστό από μόνο του και δε θα προσπαθούσα και πολύ να το αποκρυπτογραφήσω. Στο τραγούδι είναι απλώς ένας ακόμη τραγικός μοναχικός τύπος που κάνει αυτό που κάνει.

One inch man, lonely soul
Two inch man, gimme more
Five steps back, get him back
Three steps up, get him up
Always so lonely, lonely, lonely
One inch man, lonely soul
Two inch man, gimme more, more, more, more
Always so lonely, lonely, lonely
Once inch man he’s so lonely, oh he’s breathin’

To ‘Thee Ol’ Boozeroony’ είναι άλλο ένα γαμάτο instrumental κομμάτι, γραμμένο από τον Scott Reeder.

Μετά το extra heavy αλλά κάπως βαρετό ‘Gloria Lewis’ ακολουθεί το μελωδικό ‘Phototropic’, τη μουσική του οποίου επιμελήθηκε ο Homme και τα φωνητικά του Garcia το απογείωσαν.

Under light that I have never seen
Go to the light, reach up to the beam
Under light, under light
Reach up to the sun or you can run

Found the roof, the smallness of it all
Found the roof, you will never fall
You’ll never, you’ll never
You’ll never, you’ll never

Από το ξεσηκωτικό ‘El Rodeo’ στο “παιχνιδιάρικο” ‘Jumbo Blimp Jumbo’, όπου ο Josh τζαμάρει πάνω στα τύμπανα με τρόπο σχεδόν ασυνάρτητο. Ακολουθεί το βαρβάτο ‘Tangy Zizzle’ σε στίχους και μουσική του Josh Homme. 

Το ‘Size Queen’ αντιλαμβάνεται εύκολα κάποιος ότι πρόκειται για ένα “Hommy” κομμάτι από τις πρώτες κιόλας νότες και ο δίσκος εξελίσσεται με τον καλύτερο τρόπο με το τραγούδι ‘Catamaran’, διάρκειας τριών λεπτών περίπου. Είναι ίσως το καλύτερο του δίσκου από πολλές απόψεις. Γράφτηκε από τον Alfredo Hernández (Υawning Man), κυκλοφόρησε αρχικά από τους ίδιους κι έπειτα το επανεκτέλεσαν οι Kyuss. To κομμάτι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της χροιάς του Garcia κι έρχεται λίγο πριν το τέλος του δίσκου να μας χαϊδέψει τ’ αυτιά…

Ο δίσκος τελειώνει με το ‘Spaceship Landing’, το οποίο είναι αυτούσιο διάρκειας 11 λεπτών, ακολουθούν με παύσεις μεταξύ τους τα hidden tracks ‘M’deea’ και ‘One Day’, το οποίο κυκλοφόρησε αρχικά στη Γερμανία ως μέρος του ‘Demon Cleaner’ στην extended έκδοση του single ‘Day One (To Dave and Krist)’. Το κομμάτι είναι αφιερωμένο στα εναπομείναντα μέλη των Nirvana, Dave Grohl και Krist Novoselic, μετά την αυτοκτονία του Kurt Cobain.

Don’t be sad for what will never be
Be glad you didn’t have to see
This time became a part of me
And now this burning memory

The sun will break the night till dawn
And then we’ll tell some tales again
And when the time has come and gone
The wind will carry on and on
The wind will carry on and on

Tracklist

  1. Hurricane
  2. One Inch Man
  3. Thee Ol’ Boozeroony
  4. Gloria Lewis
  5. Phototropic
  6. El Rodeo
  7. Jumbo Blimp Jumbo
  8. Tangy Zizzle
  9. Size Queen
  10. Catamaran
  11. Spaceship Landing
Kyuss-And_The_Circus_Leaves_Town-Interior_Frontal
…And the Circus Leaves Town / Ιnlay

Η μαγική τετράδα διαλύθηκε 3 μήνες μετά την κυκλοφορία του δίσκου. To 2010 o Garcia ανακοίνωσε τη δημιουργία των Kyuss Lives! μαζί με τους Βrant Bjork και Nick Oliveri. Το συγκρότημα περιόδευσε σε όλο τον κόσμο χωρίς τον Josh Homme, ενώ δύο χρόνια αργότερα ο Homme τους έτρεχε στα δικαστήρια για το όνομα των Kyuss Lives! όπου και δικαιώθηκε με αποτέλεσμα τη μετονομασία τους σε Vista Chino. Ο John Garcia, έχει επισκεφθεί αρκετές φορές τη χώρα μας σε accoustic sets, κλέβοντας τις εντυπώσεις. Το 2011 στα πλαίσια του Rockwave Festival είχε έρθει όλο το παρεάκι ως Kyuss Lives! και αυτό που θυμάμαι για τους -άγνωστους για ‘μένα μέχρι τότε- Κyuss, είναι ταξιδιάρικα riffs και ένα Terra Stage να μην “χωράει” τους δυνατούς ηλεκτρικούς ήχους της κιθάρας. Ο Garcia είναι ένας καλλιτέχνης που έχει κρατήσει χαμηλό (και βαρύ) προφίλ τόσα χρόνια κι εξελίσσεται μουσικά, ίσως όχι με την ένταση και τη φήμη που κέρδισε ο Josh Homme μετά την επιτυχία των Queens of the Stone Age, αλλά θα ήταν άδικο να συγκρίνει κανείς την πορεία του Garcia με αυτή του Homme γιατί αφενός είναι διαφορετικός ο μουσικός προσανατολισμός και αφετέρου η γκρούβα στην κιθάρα του Homme είναι αναντικατάστατη οπότε οι Kyuss δε θα ‘ναι ποτέ πια οι ίδιοι.

21 χρόνια μετά τη διάλυση του συγκροτήματος πάντως, με ή χωρίς τον Homme, δικαίως κατέχουν τον τίτλο «πατέρες της stoner» κι αν και είχαν μικρή διάρκεια ζωής, η συνεισφορά τους στη rock μουσική και κουλτούρα είναι αδιαμφισβήτητη και τεράστια. Αρκετοί κριτικοί δίσκων ακόμα και φανατικοί οπαδοί των Kyuss χαρακτήρισαν αυτό το άλμπουμ απογοητευτικό σε σχέση με τα προηγούμενα. Όπως ανέφερα και παραπάνω όμως, ο δίσκος είναι αποτέλεσμα ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ των μελών της μπάντας και φέρει το μοναδικό στοιχείο του ήχου των Kyuss. Υποτιμημένος δίσκος. Καλή ακρόαση…

Διαβάστε ακόμα:

10 (ακόμα) λόγοι να λατρέψεις τον John Garcia!

Ο πολύπλευρος κύριος Josh Homme