Ο Serj Tankian είναι πολλά περισσότερα από τραγουδιστής των System of a Down

Serj Tankian
Serj Tankian

Σε έναν κόσμο που, αν δεν πάει απ’ το κακό στο χειρότερο, μένει το ίδιο «βρώμικος» και θλιβερός καθημερινά, κακά τα ψέματα, η μουσική αυτή καθ’ αυτή δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα για να σώσει την κατάσταση. Πόσο μάλλον όταν η μουσική -και κυρίως οι μουσικοί-, όσο περνάει ο καιρός, έχουν μια τάση να αποκλίνουν από θέματα κοινωνικού περιεχομένου που πραγματεύονταν παλιές μπάντες.

Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελεί ο, αρμενικής καταγωγής, Serj Tankian. Δεν είναι μόνο η φωνή των System of a Down και ο κύριος εκφραστής των απόψεων της -έτσι κι αλλιώς πολιτικοποιημένης- μπάντας, αλλά και ένθερμος ακτιβιστής που έχει καταπιαστεί, εκτός από το πιο σημαντικό θέμα γι’ αυτόν που είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων (έχει δημιουργήσει τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Axis of Justice μαζί με τον Tom Morello), και με άλλα θέματα, όπως αυτά της δικαιοσύνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της παγκόσμιας ειρήνης, της θρησκείας, της προστασίας του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων των ζώων (είναι vegetarian). Όπως γίνεται σαφές, οι ιδέες που πρεσβεύει ο Serj, αφορούν μια γενικότερη στάση ζωής και όχι μόνο την ήδη μεγάλη δισκογραφική του παρακαταθήκη με τους SOAD και ως σόλο καλλιτέχνης.

Serj Tankian, Γιάννης Ψαθάς και άλλοι Έλληνες μουσικοί, σε ένα ανατριχιαστικό βίντεο για τη γενοκτονία των Αρμενίων

Αλλά ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσει κανείς τον Serj Tankian, είναι μέσω των δηλώσεων που έχει κάνει ο ίδιος κατά καιρούς, πάνω σε όλα τα θέματα που τον αφορούν.

1. Αρχικά πολεμούσαμε κατά των ειδωλολατρών στο όνομα της θρησκείας, μετά πολεμούσαμε για τον κομμουνισμό, και τώρα για τα ναρκωτικά και για την τρομοκρατία. Οι δικαιολογίες μας για παγκόσμια κυριαρχία συνεχώς αλλάζουν.

2. Τα έθνη είναι σαν τους ανθρώπους. Όταν καταλάβεις τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των εθνών, τότε μπορείς να καταλάβεις την εξωτερική πολιτική και γενικά το τι και πώς γίνεται. Η διαφορά, όμως, έγκειται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι εκπροσωπούνται μαζικά από λίγους, οπότε η ερμηνεία του τι είναι καλό για το κοινό συμφέρον, πολλές φορές δεν είναι αυτό που ισχύει. Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, ακόμα και όταν μιλάμε για δημοκρατικό καθεστώς.

3. Νομίζω πως η θύμηση της γενοκτονίας των Αρμενίων (σ.σ. και οι 4 παππούδες του είναι μεταξύ όσων επιβίωσαν από τη γενοκτονία) με έκανε από πολύ μικρό να διαπιστώσω ότι υπάρχει κυνισμός στη σύγχρονη πολιτική.

4. Ένας ανεξέλεγκτος καπιταλισμός δεν είναι δημοκρατικό καθεστώς. Αν πάρεις ένα καπιταλιστικό καθεστώς που δεν έχει καθόλου περιορισμούς, τότε το μόνο που έχεις είναι ένα παιχνίδι Monopoly, στο οποίο το μεγάλο ψάρι θα φάει το μικρό, και εν τέλει δεν θα έχεις κανέναν καπιταλισμό, κανέναν ανταγωνισμό, αλλά μόνο μία γιγαντιαία εταιρεία.

5. Μισώ την έλλειψη δικαιοσύνης και δεν μπορώ παρά να μιλάω γι’ αυτήν. Αλλά δεν θέλω επ’ ουδενί να αναμειχθώ με την πολιτική.

6. Η μουσική είναι πολύ δυνατή, γιατί δημιουργεί αμφίδρομη έμπνευση. Εμπνέει αρχικά τον καλλιτέχνη, ο οποίος εμπνέει τον ακροατή, και αυτό είναι μια αμφίδρομη διαδικασία.

7. Είμαστε εθισμένοι με αυτό το concept πολιτισμού που έχουμε. Δεν μπορούμε να φανταστούμε να ζούμε χωρίς αυτό, επειδή το έχουμε εδώ και 10.000 χρόνια, και αυτά τα 10.000 χρόνια είναι αυτό που θεωρούμε πως είναι ολόκληρη η ιστορία μας. Όμως, οι αρχαιολόγοι λένε πως η ανθρωπότητα υπάρχει, έστω σε πρωτόγονη μορφή, εδώ και εκατομμύρια χρόνια.


Serj Tankian: «O πολιτισμός μας στην τρέχουσα μορφή του, έκλεισε τον κύκλο του» 


8. Δεν αισθάνομαι άνετα με το να ψυχαγωγώ απλά το κοινό. Παρόλο που μου αρέσει να ψυχαγωγώ, μου αρέσει και να εκθέτω την αλήθεια, όπως έκαναν οι τραγουδιστές τα παλιά τα χρόνια.

9. Στην Αμερική, πλανάται έντονα το ερώτημα αν η μουσική πρέπει να έχει σχέση με τα πολιτικά ή να είναι αποκλειστικά για ψυχαγωγικούς λόγους, ενώ σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει καν τέτοιο θέμα. Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πως η μουσική πρέπει να είναι και τα δύο.

10. Ο πολιτισμός είναι μια μαλακία. Πρέπει να σκεφτόμαστε τι θα κάνουμε με μοναδικούς γνώμονες την αγάπη και την ειρήνη.

11. (σ.σ. για το αν τα ζώα είναι ισότιμα όντα με τους ανθρώπους) Το ξεχνάμε συνεχώς γιατί νομίζουμε πως είμαστε διαφορετικοί και επειδή είμαστε εγωιστές, αλλά, ξέρετε, δεν είμαστε καθόλου διαφορετικοί, είμαστε κι εμείς ζώα, όπως και τα υπόλοιπα.

The drum fish
They beached themselves in Harakiri
The blackbirds
They fell in thousands from the sky
Their red wings
Streaming down from the higher seas
Deflected by the ground
They crowned the sun

12. Είναι πολύ σημαντικό για όλους, και όχι μόνο για όσους είναι σε μπάντα, να μιλούν για την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό σημαίνει πως ένας δημοσιογράφος κι ένας υδραυλικός έχουν ακριβώς την ίδια ευθύνη όπως έχει κι ένας καλλιτέχνης.


Serj Tankian: «Αυτά είναι τα 10 albums που άλλαξαν τη ζωή μου»


Όσο για τον αγώνα που δίνει για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Serj δεν έχει σταματήσει ποτέ να μιλάει γι’ αυτήν.

Και οι τέσσερις παππούδες μου είχαν επιβιώσει της γενοκτονίας. Ο παππούς μου, απ’ την πλευρά της μάνας μου, κατέληξε σε ένα αμερικανικό ορφανοτροφείο στην Ελλάδα. Είχε χάσει την όρασή του από τον υποσιτισμό και ο πατέρας και ο αδερφός του είχαν πεθάνει μπροστά στα μάτια του. Η γιαγιά μου είχε σωθεί από έναν Τούρκο. Δεν γνωρίζω το όνομά του, αλλά ήταν ένας από τους «Σίντλερ» (σ.σ. παραλληλισμός με την ταινία ‘Η Λίστα του Σίντλερ’) που θα έπρεπε να θεωρούμε σωτήρες μας. Οι παππούδες μου από την πλευρά του πατέρα μου είχαν σωθεί επειδή δούλευαν σε μια γερμανική σιδηροδρομική εταιρεία που ένωνε τη Βαγδάτη με την Τουρκία.

Κοιτάζοντας πίσω, στην επέτειο θανάτου τόσων πολλών Αρμενίων, δεν αρκεί απλά να θυμόμαστε το γεγονός. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ένα πράγμα: Δεν είναι ένα αρχαίο πρόβλημα αυτό. Είναι ένα σύγχρονο πρόβλημα που εξακολουθεί να υπάρχει επειδή χρησιμοποιούμε τη γενοκτονία για πολιτικούς και γεωπολιτικούς λόγους, χωρίς να δίνουμε σημασία στις τόσες ανθρώπινες απώλειες και στο κακό που κάνουμε ο ένας στον άλλον. Και ακόμα και σήμερα, δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι μηχανισμοί για την πρόληψη μιας γενοκτονίας.

Οι πολιτικοί ηγέτες παραδειγματίζονται από τις θηριωδίες του παρελθόντος και είναι πιθανό να δράσουν στο μέλλον αντίστοιχα λόγω της ατιμωρησίας, εκτός κι αν βρεθεί κάποιος από τη διεθνή κοινότητα να τους σταματήσει. Ο Αδόλφος Χίτλερ είχε πει «Ποιος μιλάει ακόμα για την εξόντωση των Αρμενίων;». Και αυτό είναι μια απόδειξη του πόσο είχε επηρεαστεί από την πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα. Και αυτό συνέβη επειδή δεν αναγνωρίστηκε ποτέ επίσημα και επειδή οι υπεύθυνοι γι’ αυτήν δεν αντιμετώπισαν ποτέ τη δικαιοσύνη.

Από τη μία έχεις την ισχυρή Τουρκία που ξοδεύει εκατομμύρια, αρνούμενη την αλήθεια, και από την άλλη έχεις χώρες όπως οι Η.Π.Α. που δεν τολμούν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη «γενοκτονία». Όταν ο Πρόεδρος Barack Obama ήταν υποψήφιος για την Προεδρία, είχε υποσχεθεί να αναγνωρίσει τη γενοκτονία. Είναι υποκριτικό να μη χρησιμοποιεί τη λέξη τώρα που είναι Πρόεδρος. Αυτό είναι προσβλητικό, όχι μόνο απέναντι στα θύματα, αλλά και απέναντι στην ίδια τη χώρα του.

Οι System of a Down έδωσαν μια συγκινητική συναυλία τον Απρίλιο στην Αρμενία. Ήταν η πρώτη της μπάντας στη χώρα καταγωγής των τεσσάρων μελών της και ήταν η τελευταία της περιοδείας Wake Up The Souls, που είχε σκοπό να αφυπνίσει τον κόσμο σχετικά με τη Γενοκτονία, με αφορμή την 100στή επέτειο από το θλιβερό γεγονός.

Πριν το show σκεφτόμουν τους παππούδες μου και το πώς αυτή η συναυλία θα ήταν προς τιμήν της επιβίωσής τους. Λίγο πριν ξεκινήσουμε, ο Daron [Malakian] είπε: «Αυτό δεν είναι ένα απλό rock ‘n’ roll show. Αυτό είναι για τους φονιάδες μας. Είναι εκδίκηση.» Ήταν τρομερό. Είμαστε ακόμη εδώ, είμαστε ακόμα ζωντανοί.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την ιστορική συναυλία εδώ:

Διαβάστε ακόμα:

Μικρά-μικρά γύρω από το ‘Toxicity’ των System of a Down

Steal This Album!: Ο πιο αμφιλεγόμενος δίσκος των System of a Down