Οι άγνωστοι πρωτοπόροι της heavy metal

Γράφει ο αναγνώστης μας, Κωνσταντίνος Α. Κουτσιαντζής

Υπάρχουν πολλές μπάντες τις οποίες δεν έχουμε ποτέ ακούσει, για τις οποίες δεν έχουμε ποτέ ψάξει. Απ’ αυτές, οι περισσότερες δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερο, δεν θα σου κάνουν και μεγάλη εντύπωση, δε θα αλλάξουν τα μουσικά σου γούστα. Οι περισσότερες.

Αλλά είναι και κάποιες, που ίσως σου προκαλέσουν κάτι, ένα γούρλωμα των ματιών, ένα κράτημα της αναπνοής, μια γλυκιά ανατριχίλα και μια απορία ποιοι είναι αυτοί και γιατί δεν τους έχω ξανά ακούσει ποτέ. Κάτι τέτοιο συνέβη σε μένα με τους Iron Claw όταν τους πρωτο-άκουσα και γίνανε αμέσως μια από τις αγαπημένες μου μπάντες.

Οι Iron Claw δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 1969 στο Dumfries της Σκωτίας από τον Alex Wilson, ο οποίος εκτός από ιδρυτής ήταν και ο μπασίστας της μπάντας, ο κύριος συνθέτης και στιχουργός και το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος της.

Ευτυχώς είναι ενεργός στα social media εδώ και αρκετά χρόνια και αποτελεί την κύρια πηγή πληροφοριών για την ιστορία και την σύντομη πορεία τους, αφού δεν υπάρχουν και ιδιαίτερα ντοκουμέντα από την πενταετία 1969-1974 που δραστηριοποιήθηκαν αρχικά, εκτός από κάποια άρθρα και φωτογραφίες από τοπικές εφημερίδες και περιοδικά.

O Wilson έβλεπε ήταν ένας νεαρός ροκάς, που έβλεπε όποιο συγκρότημα ερχόταν στην περιοχή τους και μετά από ένα live των Led Zeppelin, λέει στον του φίλο Ian McDougall που έπαιζε τύμπανα, «αυτό ήταν, θα κάνουμε και μεις μπάντα!».

Παίρνει το Iron Claw από τον πρώτο στίχο του ’21st Century Schizoid Man’ των King Crimson, τους οποίους επίσης είχε δει σε κάποιο live, και κάπως έτσι ξεκινάν να οργανώνονται. Τα δύο επόμενα μέλη για να συμπληρωθεί το γκρουπ είναι ο Jimmy Ronnie (κιθάρα) και ο Mike Waller που θα αναλάβει τα φωνητικά, μια φωνή πραγματικά ιδανική για heavy metal.

Επίσης, ο Wilson με τον McDougall ηχογράφησαν στις αρχές του 1970 μια συναυλία των Black Sabbath στο Dumfries, ένα ηχητικό που ήταν το πρώτο ηχογραφημένο live στην καριέρα των σύγχρονων και συνομήλικων Black Sabbath, με τις δυο μπάντες να διατηρούν πολύ καλές σχέσεις και ανοιχτή επικοινωνία εκείνη την περίοδο, στέλνοντας demo και ακυκλοφόρητα κομμάτια για να ανταλλάξουν γνώμες και να βοηθήσουν η μία μπάντα την άλλη.

Οι Iron Claw ήθελαν να βαδίσουν στα βήματα των Άγγλων, η στιχουργική τους είναι παρόμοια, ο ήχος τους πολλές φορές συνάδει, με τον Wilson και τον McDougall να θυμίζουν συχνά κάτι από τη συνεργασία των Butler και Ward, ενώ στις εμφανίσεις τους έκαναν cover πολλά κομμάτια των Black Sabbath, όπως επίσης και των Free, των Taste και των Led Zeppelin.

Σιγά σιγά αρχίζουν να γράφουν και δικό τους υλικό, το οποίο ηχογραφούν εντελώς ερασιτεχνικά, σε αποθήκες και εγκαταλελειμμένα κτίρια, χρησιμοποιώντας για τις μετακινήσεις τους ένα βανάκι, που ο Wilson αποκαλούσε ‘Clawmobile’!

Η ποιότητα των πρώτων τους ηχογραφήσεων είναι πολύ κακή, με τα περισσότερα όμως κομμάτια τους να είναι διαμάντια, όπως το πρώτο τους ηχογραφημένο κομμάτι, το σκληρό και σκοτεινό ‘Skullcrusher’, που ηχογραφήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1970.

O 18χρονος Waller κάνει μια επίδειξη των φωνητικών του ικανοτήτων και ίσως ο κυριότερος λόγος που δεν συνέχισε η μπάντα την ανοδική της πορεία που θα οδηγούσε στην καταξίωση και την αναγνώριση, ήταν η απόφασή του να αποχωρήσει λίγους μήνες μετά, επειδή δεν ήθελε απλά να τραγουδά, αλλά είχε όνειρο να γίνει o frontman μιας μπάντας παίζοντας και κιθάρα.

Δυστυχώς δε του βγήκε και τα μουσικά του ίχνη χάθηκαν μετά από λίγο καιρό, ενώ είναι ο μόνος από τα μέλη του γκρουπ που έχει φύγει απ’ τη ζωή, το 2006.

Από το καλοκαίρι του 1971 και μετά, γίνονται συνεχώς αλλαγές στα μέλη της μπάντας, κάποια στιγμή μπαίνει και δεύτερη κιθάρα, ο ήχος αλλάζει, ξεφεύγοντας από τα μέταλ μονοπάτια των Sabbath, τα οποία δεν ήταν και ιδιαίτερα αγαπητά τότε στη Σκωτία.

Οι Iron Claw προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι πιο μοντέρνο και εμπορικό, αλλά όταν αποφασίζει να αποχωρήσει και ο McDougall το 1974 η μπάντα διαλύεται οριστικά, χωρίς δυστυχώς να καταφέρουν να βγάλουν ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ.

Το 2009, η Rockadrome Records θα τους κάνει γνωστούς σε όλο τον πλανήτη, καθώς επεξεργάστηκε κάποιες ηχογραφήσεις τους και κυκλοφόρησε την ομώνυμη remastered συλλογή τους με 16 κομμάτια, ενώ έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό κυρίως μέσω του youtube τα επόμενα χρόνια.

Η μπάντα με τους 3 μουσικούς από το αυθεντικό της line up και τον Gordon Brown στα φωνητικά, έκανε κάποια live και έβγαλε έναν ολοκληρωμένο δίσκο το 2011, το ‘A Different Game’, αλλά το εγχείρημα αυτό δε στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία και διαλύθηκαν οριστικά το 2013.

Κομμάτια όπως τα ‘Clawstrophobia’, ‘Mist Eye’, ‘Sabotage’, ‘Crossrocker’ και φυσικά το αγαπημένο μου ‘Skullcrusher’, τα οποία γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν την ίδια περίοδο με το ξέσπασμα των Sabbath (1970-1971), είναι μερικά από τα πρώτα στην ιστορία της heavy metal.

Tα πράγματα μπορεί και να ήταν διαφορετικά, ίσως αν δεν έφευγε ο Waller, ίσως αν έδρευαν σε μια πιο μεγάλη πόλη όπως οι Sabbath στο Μπέρμιγχαμ και όχι σε ένα χωριό όπως το Dumfries, ίσως αν δεν αποφάσιζαν ποτέ να αλλάξουν στυλ, ίσως αν έμπλεκαν με μια σωστή δισκογραφική ή με κάποιον δαιμόνιο ατζέντη, ίσως, ίσως, ίσως…

Όπως και να ‘χει, οι Iron Claw είναι από τους πρώτους μεταλάδες, είναι οι Black Sabbath του Dumfries ή οι ‘The Lost Pioneers of Heavy Metal’, όπως έγραψε το περιοδικό Classic Rock πριν από 10 χρόνια και είναι σίγουρα μια μπάντα που αν δε τη γνώριζες μέχρι τώρα, αξίζει να τη μάθεις!


Διαβάστε ακόμα:

10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους

Δέκα μέταλ έπη μεγαλύτερα των δέκα λεπτών


Στείλε κι εσύ τα κείμενά σου για μια ιστορία που θες να μοιραστείς για το αγαπημένο σου συγκρότημα, εδώ.