Οι μουσικοί του Vinyl Is Back επιλέγουν 5 δίσκους που δεν πρέπει να λείπουν από καμία δισκοθήκη

Έχοντας καθιερωθεί ως μία από τις κορυφαίες εκδηλώσεις «λατρείας» για το βινύλιο στη χώρα μας, το Vinyl Is Back επιστρέφει! Η γιορτή για το πιο αγαπημένο μέσο αναπαραγωγής μουσικής όλων των εποχών, θα διεξαχθεί για 14η φορά το τριήμερο 7-8-9 Δεκεμβρίου στο Cine Κεραμεικός (με ελεύθερη είσοδο), συνεχίζοντας έτσι τον θεσμό που έχει καθιερωθεί και αγαπηθεί ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια με την αναβίωση του βινυλίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Περισσότερες πληροφορίες για το event θα βρείτε εδώ:

Η μεγάλη γιορτή του βινυλίου επιστρέφει!

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως, εκτός από εκατοντάδες βινύλια, το Vinyl Is Back θα φιλοξενήσει και live sessions. H επικείμενη εκδήλωση θα είναι αφιερωμένη στη jazz μουσική, με εκλεκτούς καλεσμένους που θα φέρουν μία κλασική αύρα στον αέρα του Cine Κεραμεικός. Με αφορμή την επικείμενη εκδήλωση, επικοινωνήσαμε με τους καλλιτέχνες που θα δώσουν το παρών, καλώντας τους να μας προτείνουν τα 5 απαραίτητα άλμπουμ για κάθε δισκοθήκη. Οι απαντήσεις πολλές, ποικίλες και ενδιαφέρουσες. Πάμε να τις δούμε.

Γιώργος Κοντραφούρης (Baby Trio)

Pink Floyd – ‘The Wall’ (1979)
Talking Heads – ‘Remain In Light’ (1980)
John Coltrane – ‘A Love Supreme’ (1964)
McCoy Tyner Trio – ‘Inception’ (1962)
Larry Young – ‘Unity’ (1966)


Ανδρέας Γκομόζιας (Listen To The Past)

Με περιορίζει πολύ αυτό καθώς από μικρός άκουγα πολλά διαφορετικά πράγματα τελείως αντίθετα μεταξύ τους… Εδώ και χρόνια ακούω μόνο μαύρη μουσική και όταν λέω μαύρη εννοώ blues, jazz, soul, funk. Δηλαδή εδώ και πολλά χρόνια όταν πάω σε δισκάδικο πάω κατευθείαν στα ράφια με μαύρη μουσική. Αυτά είναι τα πιο αγαπημένα άλμπουμ για μένα:

Robert Johnson – ‘King Of Delta Blues Singers’ (1961)
Muddy Waters – ‘Fathers And Sons’ (1969)
Miles Davis – ‘Kind Of Blue’ (1959)
Marvin Gaye – ‘What’s Going On’ (1971)
Jimi Hendrix – ‘Electric Ladyland’ (1968)


Γιώργης Τρομπογιώργης (Πυρός Αιθήρ)

Λοιπόν, με φόβο να διαπράξω φριχτή ιεροσυλία απέναντι στο ατελείωτο εύρος των αριστουργημάτων της παγκόσμιας μουσικής, θα παραθέσω ένα ελάχιστο δείγμα από σημαντικές επιρροές από διαφορετικά είδη:

Mstislav Rostropovich Plays J.S. Bach – ‘Suites For Cello, No. 3 In C & No. 5 In C-Minor’ (1975)
Miles Davis – ‘Kind Οf Blue’ (1959)
Gary Burton ‘Quartet With Eberhard Weber – ‘Passengers’ (1977)
Tom Waits – ‘Blue Valentine’ (1978)
Maceo Parker – ‘Life On Planet Groove’ (1992)

Ήδη νιώθω αρκετά άσχημα γιατί και όλο τον κατάλογο να γράψω, πάντα θα λείπουν περισσότερα από όσα μπορώ να γράψω…


Νάσια Γκόφα (Νassia Gofa Quartet)

Miles Davis – Kind Of Blue (1959)
Duke Ellington – Money Jungle (1963)
Rickie Lee Jones – Pop Pop (1991)
Queen – A Night At The Opera (1975)
Michael Jackson – Thriller (1982)


Κωστής Φαναράς (Baby Trio)

The Beatles – ‘Abbey Road’ (1969)
Led Zeppelin – ‘IV’ (1971)
Miles Davis – ‘Kind Of Blue’ (1959)
James Brown – ‘Live At The Apollo’ (1963)
John Coltrane – ‘A Love Supreme’ (1964)


Γιώργος Κρομμυδάς

Kurt Rosenwinkel – ‘The Next Stop’ (2001)
Joe Satriani – ‘Surfing With The Alien’ (1987)
Nirvana – ‘Nevermind’ (1991)
Wes Montgomery & Wynton Kelly Trio – ‘Smokin’ At The Half Note’ (1965)
Coroner – ‘Grin’ (1993)


Μένιος Γούναρης (Τάκης Μπαρμπέρης Group)

John Coltrane – ‘A Love Supreme’ (1965)
Wayne Shorter – ‘Speak No Evil’ (1966)
Chick Corea – ‘Now He Sings, Now He Sobs’ (1968)
Miles Davis – ‘E.S.P.’ (1965)
Herbie Hancock – ‘Headhunters’ (1973)


Τάκης Μπαρμπέρης (Τάκης Μπαρμπέρης Group)

Για μένα είναι πολύ δύσκολη η απάντηση αυτή… Έχω ακούσει και αγαπήσει τόσο πολλή μουσική που δεν μπορώ να διαλέξω…