Rival Sons – Feral Roots

Rival Sons - Feral Roots
Rival Sons - Feral Roots

Συμπληρώνοντας 10 χρόνια μαζί, είναι σωστό να πούμε πως οι Rival Sons έχουν κατορθώσει αρκετά σαν συγκρότημα. Έχουν ανοίξει για συγκροτήματα όπως οι Kiss , οι Aerosmith και πιο πρόσφατα οι Black Sabbath, ενώ το τελευταίο τους album, Hollow Bones’ (διαβάστε την κριτική μας εδώ), είχε τεράστια επιτυχία τόσο στα charts όσο και στους ακροατές.

Το πιο σημαντικό τους κατόρθωμα όμως, είναι ότι σε μια εποχή που κυριαρχεί η pop και η rap, οι Rival Sons κρατούν την αγνή rock δυνατή. Και τώρα επιστρέφουν με την έκτη δισκογραφική τους δουλειά, το ‘Feral Roots’.

Μετά το πέρας της περιοδείας με τους Black Sabbath, o Jay Buchanan και o Scott Holiday απομονώθηκαν σε μια ξύλινη καλύβα στο Tennessee για να γράψουν το μεγαλύτερο μέρος του καινούργιο album. Στη συνέχεια, οι δύο τους συναντήθηκαν με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος και τον παραγωγό Dave Cobb για να ηχογραφήσουν τον πιο πλήρη και συνεκτικό δίσκο τους μέχρι τώρα.

To album ανοίγει με το δυναμικό ‘Do Your Worst’, με την παραμορφωμένη κιθάρα του Scott Holiday και τα άγρια φωνητικά του Jay Buchanan να θέτουν το ύφος για όλο τον υπόλοιπο δίσκο. Ενώ το slide guitar solo του Jay κλέβει την παράσταση. Τη σκυτάλη παίρνει το ‘Sugar On The Bone’ με το άκρως κολλητικό ρεφρέν του, που σίγουρα θα αποτελέσει ένα αναπόσπαστο κομμάτι των live.

Το ‘Back In The Woods’, έρχεται να συνεπάρει τον ακροατή, με ένα απίστευτο drum intro που θα μπορούσαμε να πούμε πως θυμίζει αρκετά τον John Bonham.

Αντίθετα, τόσο το ‘Look Away’ όσο και το ‘Feral Roots’, οι Sons δείχνουν τη θέληση του συγκροτήματος να εξερευνήσει και νέα μονοπάτια. Και τα δύο τραγούδια είναι επηρεασμένα από την country και bluegrass μουσική, και αναδεικνύουν τη συνεχή εξέλιξη του συγκροτήματος. Στο ομώνυμο κομμάτι, η κιθάρα του Holiday δημιουργεί ένα υπέροχο πλαίσιο, σαν έναν λευκό καμβά, πάνω στον οποίο ζωγραφίζει με τους στίχους τους και την καθηλωτική φωνή του ο Buchanan.

To επερχόμενο ‘Too Bad’, με το χαρακτηριστικό του κιθαριστικό riff, θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τα riff του Tony Iommi, και επαναφέρει τον ακροατή στο αρχικό ύφος και tempo. Οι Sons τόσο στο ‘Stood By Me’ όσο και στο Imperial Joy’ κινούνται σε πιο funky ύφος, με το δεύτερο κιόλας να διαθέτει ένα άκρως κολλητικό ρεφρέν με το χαρακητιστικό «What are you looking for? Just a little more».

Τα τελευταία τρία τραγούδια του album έχουν το καθένα κάτι διαφορετικό. Από το ακουστικό ύφος του ‘All Directions’, στα ηλεκτρονικά στοιχεία που ενσωματώνονται στο ‘End of Forever’ και τέλος στην πραγματικά υπέροχη gospel χορωδία του ‘Shooting Stars’, είναι ξεκάθαρο πως οι Rival Sons θέλουν να πειραματιστούν και το επιτυγχάνουν αυτό σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το ‘Feral Roots’, λοιπόν, χρειάστηκε μόνο τρεις εβδομάδες για να ηχογραφηθεί και να μιξαριστεί, αν εξαιρέσουμε τον καιρό που απομονώθηκαν στην καλύβα ο Buchanan και ο Holiday, και σίγουρα είναι ένα από τα καλύτερα album του συγκροτήματος. Συνδυάζει υπέροχα τη hard rock με τη blues, τη country και τη funk και δημιουργεί ένα υπέροχο μουσικό αμάλγαμα. Το artwork του δίσκου είναι για ακόμα μια φορά εξαιρετικό, όπως ακριβώς μας έχουν συνηθίσει.

Φαίνεται πως οι Sons απλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να δημιουργούν αγνό hard rock και να κρατούν τη rock μουσική ψηλά. Και είναι σίγουρο πως το ‘Feral Roots’ θα αναρριχηθεί στην κορυφή των charts. Ένα πραγματικά εξαιρετικό album από ένα εξαιρετικό συγκρότημα της εποχής μας.

Ακούστε ολόκληρο τον δίσκο εδώ: